Categorie: Geen categorie

Vredesplan

Het jaar 2017 zit er bijna op.
Het was een enerverend jaar volop kansen, met hoogte- en dieptepunten.

We staan weer voor een nieuwe uitdaging om van het komende jaar iets moois te maken voor ons zelf en voor onze medemens.

Ik wil graag een positieve bijdrage leveren met DLM Plus. Ik zal zoveel mogelijk gebeurtenissen in de wereld analyseren, niet vanuit negativiteit, maar vanuit het besef dat het glas nooit alleen maar halfleeg is, maar ook halfvol. De massamedia kiezen er voor negatieve berichtgeving op de voorgrond te zetten. DLMPlus wil hier graag acties naar een betere wereld en vernieuwingen in het voordeel van ons allemaal naar voren halen.

Een mooi en goed jaar voor ieder levend wezen op aarde!

Hartelijke groet,

Rob Vellekoop

De tijd van de klaproos

Niets is nog langer wat het lijkt. Links is rechts en rechts is link. Wilders is niet sociaal en Rutte geen liberaal. Het is het tijdperk van de omgekeerde logica. We noemen Trump links en Mao rechts. Kortom welkom in het tijdperk van de klaproos, die geen echte roos is en uit elkaar klapt voordat je hem ziet.

Een voorbeeld van een typische discussie van deze tijd, die afgesloten is met de conclusie ‘je begrijpt er toch niets van’. En dat laatste is de pijnlijke waarheid.

Maar even dan, voor het goeie begrip. De graai-industrie is blijkbaar ‘links’ en het klimaat is een winstkans. Ik denk dat Marx en Den Uyl zich van verwarring in hun graf omkeren en dat Marcus Bakker persoonlijk terugkeert om dit recht (daarmee bedoel ik: niet krom) te zetten. Het brengt mij danig van de leg. Dus met ‘ja’ bedoelen we in deze tijd ‘nee’ en met ‘nee’ dan ‘ja’?

Hetzelfde overkwam me een tijdje terug toen iemand mij een ‘gutmensch’ noemde. Ik voelde me vereerd, maar de man zei dit met zoveel minachting dat ik aan zijn ‘compliment’ begon te twijfelen. En ja, hoor. Met een ‘gutmensch’ wordt een sukkel, een vluchtelingenlover, een politiek correct mens bedoeld. En dat vinden deze mensen niet ‘gut’ maar fout.

Oke, maar nu begin ik het te begrijpen. Daarom hebben mensen in maart massaal op de VVD, D66 en Groen Links gestemd. Ze dachten dat de twee eerste partijen voor het linkse gedachtegoed staan (graaien is links) en dat Groen Links, ondanks de naam een ‘rechtse’ partij is. Ook het CDA won, omdat dit geen christelijke partij is, maar een partij van goddelozen is. Dit zal niet iedereen in een keer begrijpen, ik deed er zelf maanden over.

Geen wonder dat het wantrouwen in deze tijd zo groot is. Alles wat mensen zeggen moet in twijfel getrokken worden en is het tegenovergestelde van wat ze bedoelen. Rutte wordt regelmatig een ‘leugenaar’ genoemd. Aan het stemgedrag te zien, waarbij meer dan 1/5e van de stemmen voor de VVD waren, begrijp ik dan ineens dat ze met ‘leugenaar’ iets heel anders bedoelden. Hij wordt juist niet gezien als iemand die onwaarheden verkoopt, maar als een man van de waarheid.

Mensen die er helemaal niets van begrijpen, en ik behoorde tot voor kort tot deze groep, denken dat de VVD een corrupte partij is. Heel veel mensen zeggen dit ook, maar zonder dat dit enig consequentie heeft. Als weldenkend mens snap je hier helemaal niets van, een dergelijk wangedrag zou toch gevolgen moeten hebben. Maar nee, de heren en dames benoemen elkaar gewoon op andere snoepbaantjes en er kraait niemand over. Ook dit moet je dus anders zien. Iedereen die zo fel tegen dit gedrag is, schijnt er dus voor te zijn en er alle begrip voor te hebben. Ze zeggen alleen het tegenovergestelde van wat ze weer bedoelen.

Goh, dat is schrikken. Ik moet dus voortaan op een hele andere manier luisteren naar wat mensen zeggen.

Ik heb ook een hele tijd gedacht dat mensen serieus tegen een gekleurde, niet-zwarte Piet zijn. Ook dat is natuurlijk een verkeerde inschatting van mij. Ze willen een gekleurde Piet en doen alsof ze er zich zo druk over maken. Ze willen wel degelijk een samenleving waarin de sporen van slavernij zijn opgeruimd. Dat is goed zeg. (Ik bedoel met ‘goed’ dus nog steeds wel ‘goed’. Sorry, maar ik ga niet mee in de tijdgeest van de klaproos.)

Tja, de wereld is gecompliceerder dan deze lijkt. In januari heb ik met allerlei mensen een snoeiharde discussie gevoerd over het aantreden van Trump als president. Zij vonden dat de man ‘een kans moest krijgen’ want hij zou wel begrip en gevoel voor zijn medemens hebben. Daar ben ik toch hard tegen in gevlogen. Heel fout van mij, want opnieuw bedoelden mijn opponenten het tegenovergestelde van wat ze bedoelden. Ze wantrouwden Trump juist. En achteraf hadden ze het dus volledig bij het juiste eind. Ik heb me toen vreselijk druk gemaakt over niets. Ik dacht dat de wereld aan gekte tenonder zou gaan, maar ik moest natuurlijk alles wat ze mij meldden lezen als het tegenovergestelde. Verwarrend, maar achteraf stelt het me wel erg gerust.

Met andere woorden ik geloof sinds kort dat we met de wereld de goeie kant op gaan. We zijn niet tegen de komst van vluchtelingen naar ons land, maar juist heel erg voor. We eisen geen hekken om ons land, maar juist openheid en gastvrijheid. We willen geen Wilders, maar doen gewoon alsof we hem aardig vinden. We houden niet van Amerikanen, maar doen alsof we hen als een loopse teef volgen. We vinden de Russen en Poetin juist aardig en voorkomend, maar zeggen het tegenovergestelde omdat dit de manier van doen is in de tijd van de klaproos.

Rob Vellekoop, 2 juni 2017

Home

Home doesn´t belong to a building
Home isn´t the privilege of working class people
Home doesn´t need a fixed place

Home is the sensation you are giving to me

By the twinkling in your eyes
the movements of your mouth
the warmth of your hands
the tenderness of your skin

Home is at your side

 

 

Utrecht, 15 februari 2012

Er bestaan geen grenzen

Je bent tot helemaal niets verplicht.
Je hebt een onmetelijke vrijheid.

Er zijn instanties, regeltjes, normen waarnaar jij kunt luisteren.
Je hoeft echter niets of niemand te gehoorzamen.

Je hoeft helemaal niets te doen.
Jij bent zo vrij als een stofje dat rond dwarrelt in de wind.

Iedere actie, dus ook niets doen, heeft consequenties.
Deze gevolgen zijn voor jou.
Daardoor kan je van je vrijheid genieten.
Of je mag er een enorme hekel aan hebben.
Want je bent tot niets verplicht.

Op zekere dag kan je je spullen pakken en vertrekken.
Zo maar, ergens naar toe. Niemand kan je tegenhouden.

Er bestaan geen grenzen, enkel in je hoofd.
Net als vrijheid.

Amersfoort, 12 april 2017

Lezing op 26 februari in Naarden: Nieuwe pad

Op zondag 26 februari geef ik een lezing in Naarden over mijn boek Nieuwe Tao georganiseerd door de werkgroep de nieuwe mens.

Nieuwe Tao – einde van 20 illusies, start van de nieuwe wereld

We staan voor de poorten van een geweldloze nieuwe wereld, we hebben alleen nog af te rekenen met 20 illusies.

Want hoe komt het toch dat de geschiedenis zich blijft herhalen zonder dat er wezenlijk iets in de relatie tussen mensen verandert? Ondanks talloze omwentelingen, opstanden, hervormingen, revoluties?

We kennen het pad (tao) eigenlijk allemaal, maar toch durven we nog niet van het huidige over te stappen naar die van een wereld van vrede.

Werkgroep de nieuwe mens is opgericht in 1976 om lezingen en workshops te geven die niet specifiek verbonden zijn aan een bepaalde ideologische groepering.
werkgroepdenieuwemens.nl

Ik gebruik illusies

Aanstaande maandag 14 november geef ik in Amsterdam tijdens Permanent Beta een lezing/voordracht over ‘Maak gebruik van illusies’.

Illusies zijn veel meer dan foutieve waarnemingen, ze zijn zo veel positiever dan wat we er meestal van vinden. We kunnen ze namelijk bewust gebruiken en ze naar onze hand zetten. We kunnen ze inzetten om gelukkig te worden of vrij.

We laten ons leven sturen door minimaal 20 illusies, bewust of onbewust.

Denk bijvoorbeeld aan autoriteit, vrijheid, geluk en bezit. Als we geluk nastreven, dan hebben we ons een idee erover gevormd. Het is dan eigenlijk een richtlijn. We stellen ons bij ‘geluk’ iets voor. In ons hoofd krijgt het vorm en geluid. We kunnen het waarnemen. De illusie is geboren.

Twintig illusies vormen het fundament van onze samenleving. Een andere illusie is vertrouwen in anderen. Een illusie is dus veel meer dan een zinsbegoocheling. We geven ons leven een basis, een fundament dat (een schijn van) zekerheid biedt, een illusie van houvast in een wankele wereld waarin elke seconde en alles onderhevig is aan beweging en verandering.

Over deze en nieuwe illusies heb ik het boek Nieuwe Tao geschreven.

Nieuwe Tao laat zien hoe we met een aantal illusies de oude wereld in stand houden en met welke nieuwe we aan een nieuwe wereld kunnen bouwen. Het tweede boek hierover waaraan ik bezig ben, gaat over de manier waarop de mens bewust met illusies aan het werk kan gaan.

Night of Light in Utrecht

Night of Light, het lichtjes feest in de Domkerk van Utrecht

Je komt een kerk binnen waar minstens 1000 waxine lichtjes branden in een verder pikdonkere kerk. Tegelijkertijd wordt er aangenaam rustige muziek gespeeld. Mensen schuifelen de kerk binnen en gaan zitten of keren terug naar buiten na tot het altaar te hebben gelopen.

In de kerk bestormen me honderd vragen die me doen twijfelen.

Heb ik het echt nodig om ’s avonds naar een kerk te gaan waar meer dan duizend kaarsjes branden?
En wat zoek ik daar dan? Schoonheid, vrede, rust, stilte?

Wat is er met me aan de hand dat ik naar lichtjes in de kerk moet gaan?

Komt het door mijn gevecht met de duivels die oorlog uitlokken en mensen aanzetten en ophitsen om elkaar te vermoorden? Kan ik daardoor geen vrede meer in mijn hart voelen?

Die vrede is daar, zoals ieder mens die heeft in zijn bonkend hart.

Toch is deze vaak voor mij onbereikbaar door mijn eigen onvrede en door de oorlogen die ik met mijzelf voer. God van het licht, ik laat u te weinig toe in mijn leven vol van onvrede en verzet.
Oorlogen zijn de bewijzen van massale onvrede, die tal van onschuldige slachtoffers vraagt.

Vrede is het bewijs van liefde die er ook is en die ieder mens kan vervullen van geluk.
Kan ik makkelijker bij bij de vrede komen in een kerk met 1000 brandende kaarsjes? Durf ik er dan wel in te geloven, terwijl ik het ontken bij het zien van onzinnige moord- en gruwelpraktijken?

Hoeveel bewijs heb ik nog nodig, voordat ik geloof dat vrede in mijn hart kan schijnen?

Waarom durf ik niet verder te leven in het vertrouwen dat alles goed is en dat veel mensen nog lang niet klaar zijn om die vrede toe te laten in hun hart?

Dan zal er wereldvrede zijn.

Tot die tijd moeten we blijkbaar vrede leren ontdekken via zijn tegenpool oorlog en conflict.

Teken van leven

In deze tijd van individualisme ben je verplicht je te profileren.

Dat doe ik, maar met tegenzin.

Ik heb het niet zo op jezelf verheffen, omdat ik nog steeds vind dat we allemaal even grote sukkelaars zijn (zoals de Vlamingen zeggen).

Ok. De (e-)boekjes die ik geschreven heb staan onder ‘Boeken’, internetkrant DLM Plus geef ik digitaal uit en daarvoor schrijf ik sinds 2011, met Academy of Happiness verkoop en geef ik boeken uit.

Tot slot bij de beweging Vrede & Recht ben ik schoonmaker en daarvoor schrijf ik eveneens.

Mail
Twitter
Facebook